Zondag

13

April

Duizend jaar poëzie

De poëzie van duizend jaar, een hoop.

Het lezen kan wel menig jaartje duren.

En lang niet alles is er meer te koop.

Maar soms kun je het lenen bij de buren.

Het lezen kan wel menig jaartje duren,

Want lang niet alles is er meer te koop:

De Beatrijs, beslist geen sinecure,

Hierbij biedt zelfs de Slegte weinig hoop.

Nee, lang niet alles is er meer te koop!

Valerius of Poot, dat soort figuren.

Voor Vondel is nog steeds een biotoop

En P.C.Hooft ligt binnen Komrij’s muren.

Dan Bilderdijk, dat was me toch een zure,

Een dominee, een ware misantroop.

En Tollens laat zich nauw’lijks nog verduren:

De poëzie van duizend jaar, een hoop!

De Bruid van Prins staat op een kussensloop,

Maar Gorters Mei heeft thans niet meer allure.

De poëzie van duizend jaar, een hoop.

Het lezen kan wel menig jaartje duren!

Er zit niets anders op: een beetje sturen.

De poëzie van duizend jaar, een hoop.

Het lezen kan wel menig jaartje duren!

En lang niet alles is er meer te koop.

Frans Woortmeijer

Donderdag

10

april

Op weg naar de Bemuurde Weerd

(Een herinnering)

Zo hebben wij het vroeger toch geleerd:

Bij Zuilen stroomt de Vecht pas Utrecht binnen

En prikkelt daar onmiddellijk je zinnen:

De botenhoeren worden hier vereerd.

De weg wordt in een sluipcircuit gekeerd.

Hier rijden mensen die graag willen minnen,

Die stiekem gauw nog even zijn gaan pinnen.

Het nette volk wordt hier bepaald geweerd.

Zo anders is het hier dan op de Wallen,

Op Katendrecht of n’importe welke buurt.

Toch vind ik deze opzet wel bevallen.

Hier wordt in stilte heel wat afgegluurd.

Hier pronken nog de trotse pronte ballen…

…Gauw verder naar de Weerd, die werd bemuurd!

Frans Woortmeijer

Zondag

6

april

Vrede

“De aarde is zo juist heilig verklaard” – 
Zij heeft al haar oude wonden vergeten,
haar onvolkomenheden, en haar veten,
en ’t andere waarmee zij was bezwaard.

De stormen die haar arme creaturen
somtijds sidderend moeten doorstaan, – 
de blak’ringen die zij moeten verduren,
’t lijkt alles uit een duister voorbestaan.

Het gelijkt een sage van langgeleden
tijden vol verschrikking, vol wild gerucht;

toen nog gene hemelse zwanen gleden
door de tedere kom der blauwe lucht.

Werd eindlijk vervuld een aloude bede?
Droeg de Boom-van-’t-Verlangen eindlijk vrucht?

Henriette Roland Holst-van der Schalk (1869-1952)
uit: Verworvenheden (1927)

Met dank aan Krupke voor een nieuw, mij onbekend gedicht van HRH

Donderdag

3

april

Pinnen

Het apparaat meldt ongevraagd
Dat de transactie is geslaagd
Dus ik vertrek met blij gemoed
Want pinnen kan ik dus heel goed

Maar dikke vingers, kleine toetsjes
Die bakken mij geregeld poetsjes

Bas Boekelo

Het apparaat meldt ongevraagd
Dat mijn transactie is vertraagd
Het saldo is te laag, o je!
Niet naar de kroeg. O wee, o wee!

Het saldo laag, dus geen vertier
Ik lees een vers; in plaats van bier!

Frans Woortmeijer

Het apparaat meldt ongevraagd
hoeveel mijn banktegoed bedraagt
en met die kennis weet ik dan
hoeveel ik nu nog pinnen kan.

Mijn saldo bleef gelijk, godlof.
(Ik leef al jaren op de pof.)

Neils Blomberg

Het apparaat (dat mij niet mag)
Raakt als ik pin geheel van slag.
Het steunt en kreunt, het hikt en proest.
Het snikt. Tenslotte brult het woest.

Soms denk ik dat er dít aan schort:
Ik sta een paar miljoen tekort.

Katja Bruning

De automaat wordt plaats-delict
Als weer mijn pas is ingeslikt
En als ie dat nog een keer flikt
Dan raakt hij arbeidsongeschikt

Maar blijkbaar is mijn daad verklikt
De dader snikt; de rechter wikt

Ben Hoogland

Donderdag

27

maart

Don't think twice

It ain’t no use to sit and wonder why, babe

It don’t matter, anyhow

An’ it ain’t no use to sit and wonder why, babe

If you don’t know by now

When your rooster crows at the break of dawn

Look out your window and I’ll be gone

You’re the reason I’m trav’lin’ on

Don’t think twice, it’s all right

It ain’t no use in turnin’ on your light, babe

That light I never knowed

An’ it ain’t no use in turnin’ on your light, babe

I’m on the dark side of the road

Still I wish there was somethin’ you would do or say

To try and make me change my mind and stay

We never did too much talkin’ anyway

So don’t think twice, it’s all right

It ain’t no use in callin’ out my name, gal

Like you never did before

It ain’t no use in callin’ out my name, gal

I can’t hear you anymore

I’m a-thinkin’ and a-wond’rin’ all the way down the road

I once loved a woman, a child I’m told

I give her my heart but she wanted my soul

But don’t think twice, it’s all right

I’m walkin’ down that long, lonesome road, babe

Where I’m bound, I can’t tell

But goodbye’s too good a word, gal

So I’ll just say fare thee well

I ain’t sayin’ you treated me unkind

You could have done better but I don’t mind

You just kinda wasted my precious time

But don’t think twice, it’s all right

Bob Dylan

Zondag

30

maart

Het gebed uit de keuken

Heer, ik bid u uit mijn keuken,

Daar ik geen heilige kan zijn

Achter stille kloostermuren

Of in Afrika’s woestijn,

Of in lange meditaties

Als een vurige novies.

Maak me Heilig door het koken

En door ’t wassen van het servies.

Ik heb Martha’s handen nodig

Maar Maria’s hart nog meer

En bij het poetsen van de schoenen

Zie ik Uw sandalen weer.

‘k Zie ze gaan in Martha’s woning

Als ik hier de vloeren boen.

Wees tevreden met mijn werken

Want lang bidden kan ik niet doen.

Warm de keuken met Uw liefde

En verlicht ze met Uw vree

En vergeef mij al mijn tobben,

Maak mij rustig en tevree.

Gij die graag de mensen spijsde

In de vlakte en aan zee:

Neem dit werk van mijne handen

Dat ik u ter liefde dee

Amen

Anoniem,

Waarschijnlijk jaren 1920

Zondag

23

maart

Doodshoofd

Arme mens, wat zijt gij trots?
Ziet gij 't zwaard niet opgeheven
Van den strengen Engel Gods,
Dreigende u den slag te geven?
Schat noch rijkdom kan u niet
Van een snelle Dood bevrijden,
Die gij voor uw ogen ziet
In dees droeve en vege tijden.
Nu u God nog leven gunt,
Beter u, terwijl gij kunt.

Joost van den Vondel (1587-1679)