dinsdag

21

Juli

Formule

Schandere opmerking:

“E= mc2”

Ja. Albert Einstein –

Die kende zijn vak

 

En zijn betoog was heel

Argumentatierijk

(Blijft achterwege hier

Voor het gemak)

 

Drs P (1919-2015)

Uit: Wis- en natuurlyriek

 

maandag

6

Juli

 

 

Latijn

 

Een uitgesproken mannelijke taal

Dus degelijk en logisch van structuur

Syntactisch echter elegant en snedig

 

Het is dan ook met liefde en met vuur

Dat ik dit erfgoed koester en verdedig

De eigen taal is als een eigen huis

 

De spelling – ach – werd hier en daar zinledig

Door toedoen van ’t hervormende gespuis

Maar dat is slechts een uiterlijke kwaal

 

De bouw is sterk, hetgeen verklaren kan

Dat ooit dit het Latijn was van Japan

 

Drs P (1919-2015)

 

Drs P had rijm en metrum hoog in het vaandel staan – maar de Nederlandse taal ook, zoals blijkt uit deze lofzang, die onder de titel “Latijn” gewoon over het Nederlands gaat.

Het Nederlands was een paar eeuwen geleden de enige westerse taal die in Japan gesproken werd.

 

donderdag

2

Juli

Waarlijk siert u de vrijmoedigheid

waarmee u spreekt in duistere toespelingen

Over omgeploegde papavervelden, besproeid door de regens

en de maagdelijke dracht van mijn dochter

 

Geprezen zij de afwezigheid van schroom

die u beletten zou de naam van

de verheven stad Kwangsi uit te spreken

met de haar toebehorende hoofdletter

 

Moge het zonlicht nog vele jaren

uw nobele gelaat strelen

en uw dag verlichten,

 

gezeefd door het traliewerk

haar vierkanten werpend

op de salpetergeurende kerkermuur

Kees Koelewijn

 

dinsdag

30

Juni

Sonnet

goeden nacht mandarijn

uw gouden mantel werd vandaag gebracht

en ook de blauwe van uw schoonzoon

en de witte van uw jongste dochter

 

het papaverveld is voor de helft omgeploegd

de witte hond heeft eindelijk wat gegeten

rijst en pindaboter, maar hij wacht nog

op de naam die hij zal dragen

 

in kwangsi heeft het zwaar geregend

er was een hevig onweer en daarna heeft

het zwaar en lang geregend

 

in de wilgenbomen zweefde vanmorgen een geest

en de paarden van de keizer zijn verzonden

de zeven paarden zijn vertrokken in twee wagens

 

Jan Hanlo (1912-1969)

 

vrijdag

26

juni

Goedemorgen, hemelse mevrouw Ping

is U de zachte nacht bevallen, hebben de on-
deugende, geheimzinnige planten naar behoren

gegeurd en zijn hopelijk geen van uw overige
zuigelingen aan de builenpest bezweken?

Hebt U de interessante nerveuze godvruchtige
vogeltjes, vrome goedertierende mevrouw, al wel

bekeken, druk telefonerend van: hallo, met piet,
kom je op mijn tak - o de sierlijke levendige

vogels, allemaal allemaal voor de brave poes,
die veelbeproefde droevige moeder. Ja verdomd,

deze ziekte, lieve beklagenswaardige mevrouw,
is een wrede rakker en zoveel is wel duidelijk:

er valt niet tegenop te baren, waar zelfs het
begrafeniswezen, die intieme huisgenoot, die

zeer bekende schenker ook van lauwe melk,
op zijn verlengde achterpoten het ter

aarde bestellen welhaast niet meer bij kan
benen, nietwaar, dame Ping, radarbesnorde,

dubbelgepuntmutste, mevrouwogige poezin?
Het is nu beter te zitten zonder weemoed in

de rauwe geurige ochtendlucht, nu de zon nog
teder is en de gordijnen levendig in de goede

vrolijke wind. O halmstaartige voortreffelijke,
kijk, zwijgzame zwakzinnige allerliefste,

er loopt een belangwekkend, héél klein maar
bijzonder lekker beestje tussen de kiezelstenen

onder de hemelsblauwe hortensia

(Aan mijn neerslachtige poes, ter vertroosting bij het overlijden van zijn gebroed)


F. Harmsen van Beek (1927-2009)
uit: Geachte Muizenpoot en achttien andere gedichten (1966)

 

donderdag

4

juni

 

De volmaakte man

Gestadig in het werk tot nut van 't huisgezin,
En ievrig om zijn ampt met glorie te bekleeden;
Niet driftig, nooit geneigd tot wufte of dartle zeden;
Bezorgd voor zijn belang, maar wars van slecht gewin:

Aan 't spel niet toegedaan, aan Bacchus vocht nog min;
Bedacht om zelfs met nut zijn' speeltijd te besteeden;
Geen laf bewonderaar van vreemde aanvalligheden;
Verliefd, en tederlijk, maar op zijne Echtvrindin!

Getrouw tot in den dood aan de eedle vriendschapsbanden;
Bereid om voor den Staat zijn leeven te verpanden;
Meedogend, heusch, oprecht, wijs, vriendlijk, zacht van geest.

De Man, met zoo veel deugd, met zoo veel roem beschonken,
Die Man, zoo dubbel waard in Dichtlust mij te ontvonken,
Is, naar ik merken kan, nog nooit op aard geweest.

Juliana Cornelia de Lannoy (1738-1782)
uit: Nagelaten gedichten (1783)

 

 

dinsdag

26

mei

Eb

 

Ik trek mij terug en wacht.
Dit is de tijd die niet verloren gaat:
iedre minuut zet zich in toekomst om.
Ik ben een oceaan van wachten,
waterdun omhuld door 't ogenblik.
Zuigend eb van het gemoed,
dat de minuten trekt en dat de vloed
diep in zijn duisternis bereidt.

 

Er is geen tijd. Of is er niets dan tijd?

 

 

 

M. Vasalis, (1909-1998)
uit: Vergezichten en gezichten

 

maandag

4

mei

 

Tot we allemaal vrij zijn

 

 

Tot we allemaal vrij zijn

Is er niemand vrij

 

Tot we allemaal vrij zijn

Liegen wij

Over wie we zijn

Als maatschappij

 

Tot we allemaal vrij zijn

Ontkennen wij

De ware betekenis

Van het woord vrij

 

Tot we allemaal vrij zijn

Vieren wij

Een herinnering

Aan een moment

Dat tegenwoordig niemand meer herkent

 

Tot we allemaal vrij zijn

Zijn we misschien te cynisch

In de rijmelarij

 

Tot we allemaal vrij zijn

Is er niemand vrij

 

Met alle respect, uiteraard

Dat hoort erbij.

 

Pepijn Lanen

 

zondag

3

mei

 

Tristis imago

Wat staat gij naast mijn bed, Moeder van gene zijde?
Wat doet gij in mijn kamer in de zwarte nacht?
Kan mijn bestaan zich nooit van uw bestaan bevrijden,
dat gij mijn slaap nog met uw heimelijkheid bevracht?

Wat praat gij tegen mij, Moeder van gene zijde?
Ik wíl niet wakker worden, als gij naast mij staat.
Het hart zal mij stukhameren, als ik moet lijden
het schrikkelijk verwijt op uw geblust gelaat.

Ida Gerhardt (1905-1997)

 

dinsdag

17

maart

Na Jaren

Als ik na jaren weer zal komen
uit mijn overgroeide graf,
zal ik dan nog de verzen horen
die ik bij mijn leven gaf?...

Zal er dan nog een enkele wezen
die ze niet vergeten heeft,
zal er nog één de bladen lezen
waar 'k mijn ziel heb uitgeleefd?...

Laat ik niet hopen, laat ik niet denken,
dichters komen, dichters gaan,
zoals ik had, zo moest ik schenken
en mijn lief heeft mij verstaan.

François Pauwels (1888-1966)

 

maandag

16

maart

De reis

Vaarwel, kortstondig leven, handvol dagen,
ik wacht op het perron, mijn kraag omhoog,
ginds komt de trein door de berookte boog
om in het duister met mij heen te jagen.

Dit is het einde van mijn aardse plagen
het schaars geluk dat spiegelde en bedroog,
het ongeluk dat immer zwaarder woog,
ik hoef ze beide langer niet te dragen.

Mijn leven was gelijk een dag van Leugen,
wat bleef er van in mijn verzwakte geheugen
dan het verlangen naar een beter lot?…

Mijn moede voet stijgt langs de lutt’le treden,
de Leugen lacht mij toe, maar beneden:
ik reis gerust, – de Waarheid is bij God …

 

François Pauwels (1888-1966)

 

donderdag

5

maart

 

Faltonia Betitia Proba (ca. 315-360), stamde uit een vooraanstaande Romeinse familie. Ze bekeerde zich tot het Christendom en gaf uiting aan haar nieuwe geloof door de belangrijkste verhalen uit het Oude en Nieuwe Testament na te vertellen in verzen die ze ontleende aan het oeuvre van Vergilius. Ze werden vertaald en ingeleid door Mieke de Vos, onder de titel “De gouden bron. De Bijbel in verzen van Vergilius”. Het onderstaande vers beschrijft de eerste periode vlak nadat Eva en Adam uit het paradijs zijn verdreven.

 

Nieuwe straffen voor de mensheid

De Vader maakte toen de beet van slangen giftig,
ontnam de mens het vuur en de honing uit de bomen,
Hij liet de wolf op mensen jagen, verhief de zee,
niet langer stroomden beken over van zoete wijn.
Daarna bezocht Hij het graan met ziekte, aren zwart
van roest, een mislukte oogst, overal heerste honger.

Het vangen van wild met lijm en vallen is toen bedacht.
In harde tijden heerste nooddruft op de velden,
en zette de zorg om het bestaan het hart op scherp.

Geleidelijk aan verzwakt de mensheid, verschiet van kleur,
het ijzeren geslacht verscheen op de harde aarde,
gevolgd door blinde strijdlust en liefde voor bezit.
Wat restte was een wereld zonder een spoor van recht.
Het duurt niet lang of woede en drift verjagen de rede:
het bloed van je broer vergieten, dat verschaft pas vreugde!
De rijken begroeven hun goud en bleven er op broeden,
de armen kregen medeleven noch een helpende hand.

Proba (ca. 315-360)
uit: De gouden bron (Damon, 2025)

 

vrijdag

30

Januari

Doe het toch maar

 

Doe het toch maar

Ook op die momenten

Dat je denkt dat

Niemand je ziet

Blijf het doen

Roer je

Kom opdagen

Maak een vuist

Laat je horen

 

Doe het toch maar

Zeg dat maar tegen jezelf op die momenten

Dat je niet meer weet waarvoor je het doet

 

Doe het toch maar

Ook als ze blijven zeggen

Dat het hier niet Amerika is

Dat het hier niet zo erg is

Dat je anders maar moet ophoepelen

Naar een ‘eigen’land

 

Doe het toch maar

Ook al is de verleiding soms groot

Om je stil te houden

Je te schikken

Omdat nooit iedereen hetzelfde recht

Zal hebben

Om comfortabel

In hun eigen lichaam

Huis, in dit land te zijn

Wat is het dan waard?

 

Doe het toch maar

Ook op die momenten

Dat je denkt dat

Niemand je ziet

 

Doe het toch maar

Blijf herhalen

Wat je gisteren zei

Zeg het vandaag weer

En morgen ook

Babs Gons