dinsdag
17
maart
Na Jaren
Als ik na jaren weer zal komen
uit mijn overgroeide graf,
zal ik dan nog de verzen horen
die ik bij mijn leven gaf?...
Zal er dan nog een enkele wezen
die ze niet vergeten heeft,
zal er nog één de bladen lezen
waar 'k mijn ziel heb uitgeleefd?...
Laat ik niet hopen, laat ik niet denken,
dichters komen, dichters gaan,
zoals ik had, zo moest ik schenken
en mijn lief heeft mij verstaan.
François
Pauwels (1888-1966)
maandag
16
maart
De reis
Vaarwel, kortstondig leven, handvol dagen,
ik wacht op het perron, mijn kraag omhoog,
ginds komt de trein door de berookte boog
om in het duister met mij heen te jagen.
Dit is het einde van mijn aardse plagen
het schaars geluk dat spiegelde en bedroog,
het ongeluk dat immer zwaarder woog,
ik hoef ze beide langer niet te dragen.
Mijn leven was gelijk een dag van Leugen,
wat bleef er van in mijn verzwakte geheugen
dan het verlangen naar een beter lot?…
Mijn moede voet stijgt langs de lutt’le treden,
de Leugen lacht mij toe, maar beneden:
ik reis gerust, – de Waarheid is bij God …
François
Pauwels (1888-1966)
donderdag
5
maart
Faltonia Betitia Proba (ca. 315-360), stamde uit een
vooraanstaande Romeinse familie. Ze bekeerde zich tot het Christendom en gaf
uiting aan haar nieuwe geloof door de belangrijkste verhalen uit het Oude en
Nieuwe Testament na te vertellen in verzen die ze ontleende aan het oeuvre van
Vergilius. Ze werden vertaald en ingeleid door Mieke de Vos, onder de titel “De
gouden bron. De Bijbel in verzen van Vergilius”. Het onderstaande vers
beschrijft de eerste periode vlak nadat Eva en Adam uit het paradijs zijn
verdreven.
Nieuwe straffen voor de mensheid
De Vader maakte toen de beet van slangen giftig,
ontnam de mens het vuur en de honing uit de bomen,
Hij liet de wolf op mensen jagen, verhief de zee,
niet langer stroomden beken over van zoete wijn.
Daarna bezocht Hij het graan met ziekte, aren zwart
van roest, een mislukte oogst, overal heerste
honger.
Het vangen van wild met lijm en vallen is toen
bedacht.
In harde tijden heerste nooddruft op de velden,
en zette de zorg om het bestaan het hart op scherp.
Geleidelijk aan verzwakt de mensheid, verschiet
van kleur,
het ijzeren geslacht verscheen op de harde aarde,
gevolgd door blinde strijdlust en liefde voor
bezit.
Wat restte was een wereld zonder een spoor van
recht.
Het duurt niet lang of woede en drift verjagen de
rede:
het bloed van je broer vergieten, dat verschaft
pas vreugde!
De rijken begroeven hun goud en bleven er op
broeden,
de armen kregen medeleven noch een helpende hand.
Proba (ca. 315-360)
uit: De gouden bron (Damon, 2025)
vrijdag
30
Januari
Doe het toch maar
Doe het toch maar
Ook op die momenten
Dat je denkt dat
Niemand je ziet
Blijf het doen
Roer je
Kom opdagen
Maak een vuist
Laat je horen
Doe het toch maar
Zeg dat maar tegen
jezelf op die momenten
Dat je niet meer weet
waarvoor je het doet
Doe het toch maar
Ook als ze blijven
zeggen
Dat het hier niet
Amerika is
Dat het hier niet zo
erg is
Dat je anders maar
moet ophoepelen
Naar een ‘eigen’land
Doe het toch maar
Ook al is de
verleiding soms groot
Om je stil te houden
Je te schikken
Omdat nooit iedereen
hetzelfde recht
Zal hebben
Om comfortabel
In hun eigen lichaam
Huis, in dit land te
zijn
Wat is het dan waard?
Doe het toch maar
Ook op die momenten
Dat je denkt dat
Niemand je ziet
Doe het toch maar
Blijf herhalen
Wat je gisteren zei
Zeg het vandaag weer
En morgen ook
Babs Gons
vrijdag
23
Januari
dagenboek
je doet wat aan de flat, prutst met een
vergrootglas
schuift een beeldje verder, nog verder, en dan
gooi je het weg
je opent en sluit deuren, ramen, boeken, een la
spijkert een prent vast, daarna nog één
en mijmert
je verft de muur geel, bruin, later groen
ruilt de vleugel tegen een keukentafel
en tafelt
onder een dwergkap met reuzenfranjes
lees je papier vol grove poriën en dut in
je neus glimt
je weekt postzegels af en droogt ze op een theedoek
je hoedt je krullende liefjes tegen te bruuske
tocht
en tilt een vlies op
je draait aan knoppen, stelt avondbeelden scherper
blaast over een plaat, plukt van de naald een
pluisje
en danst wat
je leest sprookjes voor van gisteren en eergisteren
tussen koffie en bier douche je dof fluitend
en drupt na
haar maak je ook nog even open
aan één of twee happen heb je genoeg
Erika Dedinszky (1942-2022)
dinsdag
20
Januari
Dat ge wel uw poes aanvaardt
ondanks tegenstrijdigheden:
huisdieraard en roofdieraard,
doch uws minnaars ruwe zeden
wilt berispen, geeft mij reden,
echter zonder hier te treden
in een aanloop voor debat,
ernstig te vermoeden, dat
gij 't verschil toch tussen kat
en aanbidder overschat.
Hendrik de Vries (1896-1989)
maandag
19
Januari
Berbermeisje
Omdat ik van je heb gehouden
omdat je haar zo gouden was
omdat je lachte in je ellende
omdat je alle zonden kende
en toch een kind gebleven was
heb jij alleen me meer gegeven
wanneer ik in je ogen las
dan alles wat de boeken schreven
omdat je van mij hebt gehouden
hoewel die liefde zonde was.
Jef Last (1898-1972)
