Zondag

29

juni

De oude kroeg

Ik houd zozeer van die verlaten kroegen

buiten de stad in het namiddaguur,

men droomt er rustig, wachtend op den vroegen

schemeravond, naast een gezellig vuur.

Sedert een eeuw misschien ligt hier wit zand

op de geschuurde en uitgesleten planken.

Alles is oud, de stoelen en de blanke

tafels. Dit is een huis, een vaderland.

'k Zie door het raam een tuin die druipt van regen,

de winterlucht is mistig, grijs en geel,

en alles wat ik lijdzaam heb verzwegen

dringt plots in kroppend snikken naar mijn keel.

En toch ben ik gelukkig, want nooit kende

mijn jeugd den vrede die ik nu gevoel;

'k weet mij nu nader bij mijn menslijk doel:

de dood, maar zonder 't masker der ellende.

Jan van Nijlen (1884-1965)

Uit: Verzamelde Gedichten

Donderdag

26

juni

Geloof

Nu alles faalt, heeft dit alleen nog waarde

Voor mij, die nooit één waarheid heeft ontdekt;

Ik zal van U niet scheiden als deze aarde

Mijn pover lichaam dekt.

Ik heb maar één geloof: nooit gaat verloren

Wat eens de liefde zalig heeft bevrucht,

En waar er twee elkander toebehoren

Is zelfs de dood geen vlucht.

Jan van Nijlen (1884-1965)

Uit: verzamelde gedichten

Zondag

22

juni

als ik de waterpijp hoor borr'len
en Gorkum rijst van ver
zo voel ik mij gelijk een koning
mijn kroon een koude ster
en als dan nog van hier of ginder
muziek mijn alziend oor bereikt
dan is het of klaroenen klinken
en Nero zacht de snaren strijkt
zo voel ik mij als God in Frankrijk
een vorst van eeuwen her
als ik de waterpijp hoor borr'len
en Gorkum rijst van ver

Jules Deelder (1944)
uit: Gloria satoria (1969)

Donderdag

19

juni

Ik sta dus ik ben
zegt in ’t Hollands
meer over wezen en

zijn dan Descartes
ooit bedenken kon
in het Latijn

Ik staat zou zelfs
nog beter zijn

Jules Deelder

uit: Het graf van Descartes

Zondag

15

juni

Ode aan het Haagse hopje

het is nog Haagser dan de ooievaar

Couperus, Binnenhof of Lange Poten

de witte wikkel zit hem als gegoten

het is de trots der ware Hagenaar

zo’n prachtig bruingebakken exemplaar

wordt wereldwijd en zeer beschaafd genoten

de receptuur is aan het brein ontsproten

van Jahweh of een duivelskunstenaar

de lekkernij verdient een schouderklopje

een loflied met een smakelijk refrein

of beter nog ... een standbeeld op het Plein

het wint van chocola, gebak en dropje

al is het slechts een centimeter klein

niets is er groter dan het Haagse hopje

Daan de Ligt

Donderdag

12

juni

De dichter aan zijne vrienden.

Wen ik sterve, lieve vrienden,

Siert mijn graf dan met geen steen,

Laat een' groten, vrugtbren wijngaard,

Mij ter eer- en graszuil zijn!

Drinkt, zoo vaak de lieve Lente,

Langs de ruime velden, danst,

Drinkt dan mij, uw' vriend, ter eere,

Driewerf uwen beker uit!

Brengt dan de allerschoonste meisjes,

Bij mijn stil en eenzaam graf!

Laat die lieve, schoone meisjes,

Zingen op mijn eenzaam graf!

Laat haar zingen: ‘Vrugtbre wijnstok!

Schiet uw dartle ranken uit!

Hij, dien uwe wortels dekken,

Was een vriend der zoete min!

Ook uw vrugten, edle wijngaard!

Hebben vaak zijn ziel verheugt!

Speelgenootjes! laat ons zingen!

Hier rust onzer aller vriend!

Jacobus Bellamy (1757-1786)

uit: Proeven voor het verstand, den smaak en het hart 

Dinsdag

10

juni

Uurwerkmaker

God geeft den tijd bij dag en jaar,

ach neen, bij kleene tikskes maar,

en ’t laatste tikske komt aleer

men ’t peinst of weet, eilaas, te zeer!

De wijzer wijst elk uur en tijd,

maar de uur niet dat gij schuldig zijt

te sterven. Zijt dus voorbereid,

de wijzer wijst naar de eeuwigheid.

Guido Gezelle (1830-1899)