Vrijdag

4

september

Voorrang des Slaaps

De zuigling kent nog niet
Den wyn: de gryzaart kent
Niet meer 't genot der min:
De jongling proeft en kwynt:
De man slechts drinkt en mint.
Maar allen kennen ze,
Genieten ze den slaap.
Ik sliep gewiegd, als kind:
Ik sliep, als jongeling:
Thans slaap ik als een man:
En zal, zo 'k hoop, eenmaal
Als gryzaart slaapen. En,
Welk blyd vooruitgezigt!
Ik zal een' langen nacht
Ten laatste slaapen in 't
Gemakkelyke graf.

O.C.F. Hoffham (1744-1799)
uit: Proeve van slaapdichten (1784)

Maandag

31

augustus

Vragen aan de dood

waar was je, Dood, toen ik je nodig had
als joch van tien tot God daarboven bad
je alstublieft nog deze nacht te sturen
een eind te maken aan mijn droeve uren

de hemel, daar zou niets dan vreugde zijn
dat wist ik vast, al was ik nog zo klein
mijn oudste broer had dat zo vaak gezegd
de dag nog voor zijn sterven uitgelegd

en, Dood, waar was je al die zwarte dagen
waarop de pijn te groot was voor mijn brein
waarop ik echt mijn wanhoop niet kon dragen

en waarom maak je, nu het leven lacht
de zon er dag en nacht wel lijkt te zijn
zo zonder mededogen op mij jacht?

Jacob van Schaijk

Vrijdag

31

juli

Ik ben verheerlijkt opgerezen
uit ziedende olie en nijdig pek:
nu zal ik eeuwig heilig wezen,
                       en zonder vlek;

nu mag ik witte kleed’ren dragen
en tartend trappen op spijt en spot;
de zwarte dwergjes zullen vragen:
                       is hij God?

M.B. Ledegouwer (1895-1914)

uit: Heoos, dit is een boek van jeugd (1912) 

Dinsdag

21

juli

Wat hebt gij van uw dronkenschap bewaard?
Een lamp, die kwijnt; een oog, dat nederstaart.

Wat werd er van den storm, dien gij bestondt?
Een dolend blad, dat nog zijn rust niet vond.

Wat heeft de liefde in uw hart gedaan?
Zij deed mij 't leed der eenzamen verstaan.

Wat bleef van allen glans, die langs u ging?
Niets dan een zingende herinnering.

H.W.J.M. Keuls (1883-1968)
uit: Om de stilte (1924)

Maandag

6

juli

De zomers

Klaprozen, korenbloemen, barstensvolle

goudgele aren streelden mijn gezicht.

Groengouden vliegen zoemden een gedicht.

Rood liet het ooft de appelwangen bollen.

Zomernachtdonker is gesmolten licht.

Niet bang zijn voor kabouters en voor trollen.

Ze komen 's nachts het grasveld voor je rollen.

Alleen een dom kind houdt zijn ogen dicht.

Zullen wij dit soort zomers nooit meer zien?

Ging dan het paradijs voorgoed verloren

omdat wij aan de wereld toebehoren?

Huil niet, huil niet, de hemel zal misschien

een zolder in een huis zijn zonder zorgen.

Daar hebben ze die zomers opgeborgen.

Kees Stip (1913-2001)

Uit: Au! De rozen bloeien; sonnetten van bedreigd geluk, 1983.

Zondag

31

mei

De Grumpel & De Raburp

Eenmaal in de achttien dagen 

kruipt de Grumpel uit de grond 

om aan de Raburp te vragen 

waar de bus stopt naar Roermond. 

De Raburp pakt dan een takje 

en gaat zitten op zijn kont, 

en hij schetst op zijn gemakje 

in het zand een plattegrond. 

Alle haltes, alle lijnen 

van de trein, de tram, de pont 

ziet de Grumpel daar verschijnen 

en hij kijkt met open mond. 

‘Doei!’ hoort hij dan plots. ‘De groeten, 

enig om je te ontmoeten, 

veel plezier straks in Roermond 

met je broer en zeven zussen!’ 

Zoekend blikt hij in het rond: 

de Raburp is ervantussen, 

maakte vlot zich uit de voeten 

naar een verre horizont. 

‘Hela, je vergeet de bussen…’ 

zegt de Grumpel met een frons 

maar er reageert geen hond. 

Dus hij antwoordt binnensmonds: 

‘Nou, tot over achttien dagen!’ 

en hij gaat weer ondergronds. 

(Soms voelt hij de boel bewegen 

als er boven hem een lege 

bus voorbijscheurt naar Roermond.)

Judy Elfferich

Woensdag

25

maart

Wie het weet mag het zeggen

Vertel mij eens, wat is nu poëzie,

ik zou het alle donder echt niet weten.

In elk geval is het geen causerie

want daarvoor is de luim te schraal bemeten.

Is het soms letterkundige magie

wat dichters produceren aan excreten?

Vertel mij eens, wat is nu poëzie,

ik zou het alle donder echt niet weten.

Misschien is het een vlaag van agonie

waarin de dichter koortsig en bezeten

de strofen schrijft die louter door estheten

begrepen zijn als schone woord-chemie.

Ík zou het alle donder echt niet weten.

Adriaan van Dam