zaterdag 2 mei 2020


zaterdag
2
mei


Vakantie in Coronatijd

Vakantie thuis, het is wel even wennen
Voor allen die drie keer per jaar naar vreemde oorden rennen
De Himalaya, Thailand, Niger, heerlijk zou dat zijn
Hoe lang nog het gemis? Verdraaid, wat doet dat vrees’lijk pijn!
’t Is surrogaat, die duinen, strand en wat verwaaide dennen

Maar in zo’n duinpan zie je soms verstopt verstilde vennen
En plantjes waar geen zinnig mens de naam van zou herkennen
De meeste dieren uit die streek die vinden het er fijn
Vakantie thuis….

Het is niet mijn bedoeling om de mensheid te gaan jennen
Maar denk hoe fijn het is om hier je paard te kunnen mennen
Een picknick in het duin, een broodje ei, wat witte wijn
Je hoeft niet te gaan vliegen, slechts een uurtje in de trein
En ook bespaar je heel wat geld, veel zorgen en migraine
Vakantie thuis!

Frans Woortmeijer



donderdag 30 april 2020


donderdag
30
april

Muzikaal oordeel

Verdi schreef prachtmuziek!
Messa da Requiem
Pauk en trompetten
Zijn niet van de lucht

Hoor hoe het Libera
Allesverpletterend
Leidt tot ontroering
En burengerucht

Hendrik Jan Bosman
De Tweede Ronde, zomer 1995



dinsdag 21 april 2020


dinsdag
21
april

Daimoon megas

τί οὖν, ὦ Διοτίμα;
δαίμων μέγας, ὦ Σώκρατες: καὶ γὰρ πᾶν τὸ δαιμόνιον
μεταξύ ἐστι θεοῦ τε καὶ θνητοῦ.

Mijn daimoon bedroefde bij nacht mijn bloed:
het hoofd in uw armen, het hoofd van een man,
het is niets. En uw dagen en nachten zijn niets
dan een schaduw van schaduwen; al wat gij doet,

het is niets: en het vlees dat gij eet, en het bloed
dat gij drinkt, het is niets. Verfoei ook den geest!
Want de ziel die gij eet, het visioen dat gij drinkt,
het is niets. En zo al wat gij zoekt, wat gij doet,

het is niets. Het is minder dan de as en het schuim.
En de mond op uw hart, het is niets. Als het zand
aan de zee is u alles, en minder dan as
van het vuur, en uw dromen zijn minder dan puin.

Want al wat gij drinkt en verteert, alles voedt
slechts mij, en de macht is aan mij, echter gij,
gij zijt niets dan een schaduw, en ik ben die leven
in doodsstrijd en sterven al levende doet.

Ik slechts verzwijg u. – Mijn daimoon bij nacht
bedroefde mij bitter. – En ‘t hoofd in mijn arm,
het hoofd van een man, het is niets. Het is niets
dan een aangezicht, sluimrend, vol koelte en zacht.


Christine D’haen (1923-2009)
uit: Onyx (1983)



zaterdag 18 april 2020


zaterdag
18
april

Corona Kronkel

Ik zit hier binnen achter glas
Er valt niets te beleven
Als ik toch eens zo’n virus was
Wat zou ik mensen geven?

Ik geef ze liefde en geluk
En weerstand tegen alles
Volop gezondheid aan één stuk
Als dat toch het geval is

Dan geef je iedereen een hand
Je laat jezelf omarmen
Dan lukt het om het hele land
Een beetje op te warmen

Wie met het virus is besmet
Gaat iedereen graag kussen
Of kroelen in een hemelbed
Geen afstanden ertussen

En protesteren heeft geen zin
Want tegen mij is geen vaccin

Bert van den Helder



vrijdag 10 april 2020


vrijdag
10
april

Johannes Passion

De Heer is in de Joriskerk opnieuw gekruist.

De schare hoorde in gemakkelijke banken
hoe Hij bloedig gegeseld buiten stond. ‘Afdanken
die man,’ riep men. ‘Kruist hem, weg met die etterpuist!’


‘Kruist hem!’ herhaalde honderd maal het koor, en kuis

in ’t zwart gekleed luisterde het naar de klanken
van de evangelist, wiens zang soldatenstank en
verraad en haat aankondigde voor een verguisde.


De partituren sloegen dicht na een gebed

en decadent gekwebbel stelde, naar onze wet,
zijn dood nog even uit: pauze, koffie incluis.


En ik? Ik heb mijn nagels om mijn pen gezet

en opgeschreven in dit keurige sonnet
hoe in de Joriskerk de Heer weer werd gekruist.



Hans Werkman (1939)
uit: Duizend bunder (Utrecht, 2019)



donderdag 9 april 2020

dinsdag 7 april 2020


dinsdag
7
april

Gedane zaken

Stil staat het raderwerk!
Mist u het woelgevoel?
Twenty-four seven en
Druk druk druk druk?

Crisisberusting of
Multiplechoicemoment?
Profit or people?
Gewin of geluk?


Wim Meyles