donderdag

29

Juni

Voorrang des Slaaps

De zuigling kent nog niet
Den wyn: de gryzaart kent
Niet meer ’t genot der min:
De jongling proeft en kwynt:
De man slechts drinkt en mint.
Maar allen kennen ze,
Genieten ze den slaap.
Ik sliep gewiegd, als kind:
Ik sliep, als jongeling:
Thans slaap ik als een man:
En zal, zo ’k hoop, eenmaal
Als gryzaart slaapen. En,
Welk blyd vooruitgezigt!
Ik zal een’ langen nacht
Ten laatste slaapen in ’t
Gemakkelyke graf.

O.C.F. Hoffham (1744-1799)
uit: Proeve van slaapdichten (1784)

 

woensdag

21

Juni

De zwervende

Er loopt een werver door de nacht
met ferme pas
het kromme dal, het stijgend pad —
die neemt hij mee.
De nacht is mooi —
hij loopt stug door en staat niet stil
weet niet waarheen zijn weg nog wil.

Er zingt een vogel door de nacht!
— ‘Ach, vogel, wat heb je gedaan?
Waarom blokkeer je zin en voet,
en giet een hartzeer wonderzoet
hier in mijn oor dat ik blijf staan
en luisteren moet – –
wat lok je mij met toon en groet?’—

De brave vogel zwijgt en zegt:
‘Nee, zwerver, nee! Jou lok ik niet
met mijn gekweel —
ik lok een wijfje naar ’t prieel —
maar wat maakt jou dat uit?
Alleen vind ik de nacht maar naar.
Niet jouw probleem! Want jij moet gaan,
mag nooit en nimmer blijven staan!
Wat sta je daar!
Wat ligt jou nog aan mijn gefluit,
jij wandelaar?’

De brave vogel zweeg en dacht:
‘Wat heeft mijn lied hem aangedaan?
Nog staat hij daar?
Die arme, arme wandelaar!’

Friedrich Nietzsche (1844-1900)
vertaling: Ard Posthuma (1942)

 

dinsdag

20

Juni 

Insomnia

De lange uren tussen slaap en waken
terwijl de regen de seconden tikt —
Het beetje tijd waarover je beschikt
vergaat aan zulke nutteloze zaken.

Het hoge doel waarop je had gemikt,
het lager doel waartoe je mocht geraken;
en waaraan zelfs geen dood een eind kon maken,
ons beider onverbrekelijk conflict.

De regen en het leed te allen tijde,
het komt tenslotte op hetzelfde neer:
wij hebben tegen het oneindig lijden
uiteindelijk maar een gering verweer.

Ik denk aan alle dingen die we zeiden,
want al die dingen zeggen we niet meer.

Jean Pierre Rawie (1951)

 

donderdag

18

Mei

Ook vogels

Toen ik jong was kon je mussen vaak gretig
in dampende paardevijgen zien happen.

Maar paardevijgen zijn er niet meer,
enkel nog hondedrollen.

En die schijnen niets te bevatten, dat bijdraagt
tot het voedselbestand van de mus.

Ook vogels, denk ik soms, zouden de wereld
als ze terugkomen konden, nauwelijks herkennen.

 

Cees Buddingh (1908-1985)

 

woensdag

17

Mei

Kooitje

mooi is een kooitje
met een kanarie erin

heel mooi ook een kooitje
met een parkiet erin

met een merel erin, een kolibrie erin,
een slavink erin, een bos wortelen erin,
blokjes marmer erin, een glas water erin

maar het mooiste is eigenlijk
een kooitje met niets erin

 

Cees Budding 91918-1985)

 

zaterdag

13

Mei

 

Het geheim het geluk

Weer gedroomd.

Het was 's ochtends; ik deed de deur open voor mijn eerste

blik over de wereld en toen stond er een huisje op de stoep

ongeveer zo groot als een hond.

'Dit is wat ik kom zeggen', zei het huisje, 'begin maar

gewoon met gelukkig te zijn en wees er gerust op. Je hebt de

plek gevonden waar je je nuttig kunt maken en dat is

 het geheim van het geluk."

Elysese velden

 

vrijdag

12

Mei

De Moerbeiboom

De moerbei is niet als andre bomen,

Die vroeg ontluiken in het lente-licht.

Als overal knoppen

en bloesems komen,

Blijven alleen zijn takken

stil en dicht.

 

Het is of hij de milde zon niet voelt,

En niet hoe lenteregen hem bespoelt.

Hij lijkt te stroef,

te eenzaam om te bloeien.

En toch zwelt teder leven in die stam.

Daar komen langzaam

stugge blaren van,

Waaronder langzaam don'kre

vruchten groeien.

 

Jo Landheer (1900-1986)