Maandag

3

Juli

rondeau Tiendaagse

 

Start op het Kloosterpad, april 2021

Dit is de start 3

 

Dit is de start. Een nieuw pad na zoveel jaren

Er valt voor mij geen hoon of zoete lof meer te vergaren

Ik liep van Noord naar Zuid, en daarna ook van Oost naar West

Door blaren of door krampen werd ik zelden meer gepest

Dit fonkelnieuwe Kloosterpad zal mij geen zorgen baren!

 

We starten in het schoon Den Bosch, en nu gaan wij ervaren

Dat wij in vrijwel ieder dorp veel kloosters gaan ontwaren

De zon schijnt lekker op je bast, dus uit nu snel dat vest!

Dit is de start.

 

Kijk daar een Brabants boertje, vrolijk scheppend in de mest

Hij gaat straks naar het dorpscafé, waar hij zijn dorst dan lest

Wij komen nu in Heeswijk aan met zweet in onze haren

De vesper wacht op ons en zal vermoeidheid vast bedaren

Etappe één zit nu er op en hij beviel ons best

Dit is de start.

 

Zondag

2

Juli

rondeau Tiendaagse

 

 

Start op het Trekvogelpad, april 2008

 

Onderweg

 

Dit is de start. Een nieuw pad gaat weer beginnen

Er valt voor ons geen hoon of

eeuwigdurend’ eer te winnen.

Het Pieterpad is klaar, dus onze kunde staat wel vast.

Van blaren of van krampen hebben wij maar zelden last.

Beloken zonschijn op ons hoofd, goed voor ’t verzet der zinnen!

 

We naderen het Witte Veen, door hekjes gaan we binnen.

We zien de schotse Hooglanders zich op hun maal bezinnen.

De zon vervangt het grijs en schijnt nu lekker op je bast:

Dit is de start.

 

Kijk daar een Tukker boer die zijn midwinterhoorn wast

Hij gaat straks naar de harmonie, dat doet ie enthousiast.

Wij naderen Den Braam, een dorpje dat we straks gaan minnen

En waar het bier gereed staat op een dis gedekt met linnen.

In´t restaurant worden voor ons de piepers al gejast…

Dit is de start.

 

Zaterdag

1

Juli

rondeau Tiendaagse

Einde Pieterpad, april 2007

 

Dit is het eind

 

Dit is het eind; het avontuur wordt nu gesloten.

Veel krampjes en veel spierpijn, maar het heeft ons nooit verdroten.

De rugzak schrijnde op de rug, de weg soms lang en zwaar,

Maar fijn toch die pleziertjes die we deelden met elkaar:

Vergeet dus alle kommernis, die blaren op je poten!

 

Nog enk’le kilometers en dan wordt het pad besloten.

Vijf jaren gaf het ons geluk, door vreugde aangestoten.

We zetten Aa en Rijn en Maas nu broe’rlijk naast elkaar:

Dit is het eind!

 

Zie hoe die Limburgs’ keuterboer hier naar zijn maïsveld staart.

Zijn vrouw steekt de asperges en zij doet dat heel bedaard.

Maastricht ligt aan de horizon; wat hebben wij genoten.

Daar staat champagne al gereed en zalm verdeeld in moten.

Wij zeggen nu uit volle borst: Vaarwel, het was het waard.

En nu het eind!

 

vrijdag

30

Juni

rondeau Tiendaagse

Start op het Pieterpad, augustus 2003

 

Dit is de start

 

Dit is de start. Het avontuur gaat thans beginnen.

Er valt voor ons slechts hoon of eeuwigdurend’eer te winnen.

De rugzak op de rug en onder handbereik de kaart.

De tocht lijkt ons gezellig en beslist de moeite waard;

We denken niet aan kommernis, ’t is al verzet der zinnen.

 

Een uur of twee slechts wandelen, want dan zijn we al weer binnen.

We kijken naar de koeien en hoe schapen elkaar minnen.

Een bootje dobbert doelloos in de eindeloze vaart.

Dit is de start.

 

Kijk daar, een Gröning’r boer, die zijn korenschoven gaart,

Terwijl zijn vrouw de schapenwol tot lange draden kaardt.

We zoeken naar een dorpje waar we eindelijk kunnen pinnen

En waar het bier gereed staat op een dis gedekt met linnen.

De hitte is het enige wat ons mogelijk zorgen baart.

Dit is de start.

 

donderdag

29

Juni

Voorrang des Slaaps

De zuigling kent nog niet
Den wyn: de gryzaart kent
Niet meer ’t genot der min:
De jongling proeft en kwynt:
De man slechts drinkt en mint.
Maar allen kennen ze,
Genieten ze den slaap.
Ik sliep gewiegd, als kind:
Ik sliep, als jongeling:
Thans slaap ik als een man:
En zal, zo ’k hoop, eenmaal
Als gryzaart slaapen. En,
Welk blyd vooruitgezigt!
Ik zal een’ langen nacht
Ten laatste slaapen in ’t
Gemakkelyke graf.

O.C.F. Hoffham (1744-1799)
uit: Proeve van slaapdichten (1784)

 

woensdag

21

Juni

De zwervende

Er loopt een werver door de nacht
met ferme pas
het kromme dal, het stijgend pad —
die neemt hij mee.
De nacht is mooi —
hij loopt stug door en staat niet stil
weet niet waarheen zijn weg nog wil.

Er zingt een vogel door de nacht!
— ‘Ach, vogel, wat heb je gedaan?
Waarom blokkeer je zin en voet,
en giet een hartzeer wonderzoet
hier in mijn oor dat ik blijf staan
en luisteren moet – –
wat lok je mij met toon en groet?’—

De brave vogel zwijgt en zegt:
‘Nee, zwerver, nee! Jou lok ik niet
met mijn gekweel —
ik lok een wijfje naar ’t prieel —
maar wat maakt jou dat uit?
Alleen vind ik de nacht maar naar.
Niet jouw probleem! Want jij moet gaan,
mag nooit en nimmer blijven staan!
Wat sta je daar!
Wat ligt jou nog aan mijn gefluit,
jij wandelaar?’

De brave vogel zweeg en dacht:
‘Wat heeft mijn lied hem aangedaan?
Nog staat hij daar?
Die arme, arme wandelaar!’

Friedrich Nietzsche (1844-1900)
vertaling: Ard Posthuma (1942)

 

dinsdag

20

Juni 

Insomnia

De lange uren tussen slaap en waken
terwijl de regen de seconden tikt —
Het beetje tijd waarover je beschikt
vergaat aan zulke nutteloze zaken.

Het hoge doel waarop je had gemikt,
het lager doel waartoe je mocht geraken;
en waaraan zelfs geen dood een eind kon maken,
ons beider onverbrekelijk conflict.

De regen en het leed te allen tijde,
het komt tenslotte op hetzelfde neer:
wij hebben tegen het oneindig lijden
uiteindelijk maar een gering verweer.

Ik denk aan alle dingen die we zeiden,
want al die dingen zeggen we niet meer.

Jean Pierre Rawie (1951)