Gedicht van de dag

donderdag 12 juni 2014

Donderdag

juni

De dichter aan zijne vrienden.

Wen ik sterve, lieve vrienden,

Siert mijn graf dan met geen steen,

Laat een' groten, vrugtbren wijngaard,

Mij ter eer- en graszuil zijn!

Drinkt, zoo vaak de lieve Lente,

Langs de ruime velden, danst,

Drinkt dan mij, uw' vriend, ter eere,

Driewerf uwen beker uit!

Brengt dan de allerschoonste meisjes,

Bij mijn stil en eenzaam graf!

Laat die lieve, schoone meisjes,

Zingen op mijn eenzaam graf!

Laat haar zingen: ‘Vrugtbre wijnstok!

Schiet uw dartle ranken uit!

Hij, dien uwe wortels dekken,

Was een vriend der zoete min!

Ook uw vrugten, edle wijngaard!

Hebben vaak zijn ziel verheugt!

Speelgenootjes! laat ons zingen!

Hier rust onzer aller vriend!

Jacobus Bellamy (1757-1786)

uit: Proeven voor het verstand, den smaak en het hart

dinsdag 10 juni 2014

Dinsdag

juni

Uurwerkmaker

God geeft den tijd bij dag en jaar,

ach neen, bij kleene tikskes maar,

en ’t laatste tikske komt aleer

men ’t peinst of weet, eilaas, te zeer!

De wijzer wijst elk uur en tijd,

maar de uur niet dat gij schuldig zijt

te sterven. Zijt dus voorbereid,

de wijzer wijst naar de eeuwigheid.

Guido Gezelle (1830-1899)

donderdag 5 juni 2014

Donderdag

juni

De Vlabber & De Vlaar

Elke ochtend na het opstaan
staan de Vlabber en de Vlaar
met z’n tweeën voor de spiegel
en ze vragen aan elkaar:
‘Wie van ons was nou de Vlabber?’

Tja, daar staan ze dan te dubben
met hun harken in hun haar.
‘Heel de nacht alles onthouden
krijg ik echt niet voor elkaar!’
roept de Vlaar dan (of de Vlabber?).

En de ander antwoordt kriegel:
‘Even denken... Rustig maar!
Kijk, mijn kop lijkt op een zwabber
en mijn lijf lijkt op een schaar.
Dus dan ben ik vast de Vlabber.’

Elke avond voor ’t naar bed gaan
staart de Vlaar weer met de Vlabber
in diezelfde grote spiegel
en ze vragen aan elkaar:
‘Wie was ook al weer de Vlaar?’

Heel de dag alles onthouden
is voor hen een groot bezwaar
dus daar staan ze weer te dubben.
‘Jouw geheugen is belabberd!’
roept de Vlabber (of de Vlaar?).

En dan zegt de ander maar:
‘Kijk, mijn kop lijkt op een vlieger
en mijn lijf op een gitaar.
Volgens mij ben ik de Vlaar,
dan ben jij vanzelf de Vlabber.’

Tja, dan gaan ze maar weer slapen
en dan staan ze maar weer op
en ze koken hun rabarber
en ze roken hun sigaar
en dan zijn ze ’t wéér vergeten.

‘Maar dat kan ons mooi niks schelen’,
giechelt de verstrooide Vlabber
– of, wie weet, de suffe Vlaar?

Judy Elfferich

(Uit Er zit een feest in mij, Querido’s Poëziespektakel 5, 2012)

zondag 1 juni 2014

Zondag

juni

Bij gelegenheid van ons bezoek aan de abdij van Tongerlo, België

Psalm 150

Loof hem met trommels,

Bazuinen en hoorngeschal,

Loof hem met snaren,

Met fluit, breng hem eer.

Loof thans zijn daden, zijn

Multi-oneindigheid,

Breng, al wat adem heeft,

Lof aan de Heer.

Frans Woortmeijer

(uit: 150 Psalmen in light verse)

woensdag 28 mei 2014

Donderdag

Mei

Bij gelegenheid van ons bezoek aan de abdij van Tongerlo, België

Psalm 8

Zie ik de hemel,

Het werk van des Heren hand,

De maan en de sterren

Staan stil in een boog.

Wat is een sterveling?

Godwelgevallige?

Wat is een mensenkind

Nou in uw oog?

U schenkt hem glans,

Hebt hem bijna tot God gemaakt.

Hij is vertrouwd

Met het werk dat u doet.

Schapen en geiten en

Steppenbegrazenden,

Vissen en vogels

Legt u aan zijn voet.

Frans Woortmeijer

(uit: 150 Psalmen in light verse)

zondag 25 mei 2014

Zondag

mei

Een ode, lieve Godelieve

Als ik in het huis van vader

Dat eerst van mijn ouders was

Door de fotoalbums blader

Met mijn weemoed als kompas

Valt iets op dat alle jaartallen verbindt