maandag

1

februari

 

Trots op Nederland?

Dat ooit voor mij als vaderlandse zoon
Het leven in dit land een aanvang nam
Is iets wat mij toevallig overkwam,
Maar waar ik mij wel dankbaar voor betoon.

Maar dat ik mij nou op de borstkas ram
Uit trots omdat ik hier nog altijd woon
Is net zo vreemd voor mij als autochtoon
Als dat een appel trots is op zijn stam.

Met wat ik doe ben ik soms best tevreden,
Dan breng je immers zelf iets moois tot stand,
Maar wat mijn landgenoten doen of deden
Is voor voldoening voor mijzelf geen reden.

En trots op eigen volk en vaderland
Is vaak de vonk voor weer een wereldbrand.

Driek van Wissen (1943-2010)

 

woensdag

27

januari

 

Geduld

 

Als die venijnige
ijzerenheinige 
virusjes die je niet ziet 

als die rondhoppende
in de war schoppende
piepkleine stukjes verdriet 

weg zullen kwijnen 
en daarna verdwijnen 
dat nergens nog één overschiet

dan zal ik je kussen
maar ja, ondertussen
doe ik dat maar niet.

 

Joke van Leeuwen

 

maandag

18

januari

 

Volle maan

’k Ontvlucht de stad
’k Zoek het pad
’k Zoek de buitenwegen
’k Zoek de maan
’k Zoek mijzelf
Wellicht kom ik mij tegen.

Daar bij de heg, daar is de weg
Daar staat het hooi op hoopen
Daar ga ik samen met mijn ziel
Onder de maanzon loopen.
Is dat een huis?
’t Was een huis
Nu is het een karbonkel,
Is dat een schuur?
Het was een schuur
Het is nu licht en donker,
Is dat soms hooi?
Hooi was het in de morgen
Nu speurt de aarde
Levend goud
In ’t hooi is opgeborgen.
Is dat daar water?
Het was water eens
Nu is het paerlemoer.
Is dat een schuit?
Het was een schuit
Nu steekt een donkere vogel
Ten halve het water uit.
Is dat mijn hand?
Het wàs mijn hand
’t Is nu een vreemde
Witte plant.

Theo van Doesburg/I.K. Bonset (1883-1931)

 

zaterdag

16

januari

 

De Kerkhofganger

Wat ritselt op de Achterweg
De Dalmse Steeg voorbij
Er glipt een schaduw langs de heg
Onder de bomenrij
De wind kreunt in de oude eiken
Hij kan geen hand voor ogen kijken
Maar de maan breekt door het wolkendek
En hij klimt over de muur, de gek

Het kerkhof, het kerkhof
Het kerkhof bij nacht
Het kerkhof, het kerkhof
Het kerkhof bij nacht

Bij een vers gedolven graf
Werpt hij zijn mantel af
Hij stoort een dode in haar rust
Want zie, hij bukt en bukt en kust
Bij de maan haar schaarse licht
Kust hij haar marmerbleek gezicht
Dan scheurt hij zijn hemd van 't lijf
Bespringt de dode, koud en stijf

Het kerkhof, het kerkhof
Het kerkhof bij nacht
Het kerkhof, het kerkhof
Het kerkhof bij nacht

Hij rukt de kleding van de vrouw
Huiverend van genot en kou
Levende vrouwen zijn hem te heet
Te willig met hun lucht van zweet
Bij het kreunen van de eiken
Schendt hij nog een drietal lijken
Daar krast de raaf, daar roept de uil
Hij opent nog een verse kuil

Het kerkhof, het kerkhof
Het kerkhof bij nacht
Het kerkhof, het kerkhof
Het kerkhof bij nacht

Van vrouwenlijken met lang haar
Breekt hij de benen van elkaar
We zien een dode, half vergaan
Maar daar trekt hij zich niets van aan
Haar borsten zijn al weg aan 't rotten
Zacht haar schedel, broos haar botten
Eindelijk komt hij hijend af
En kruipt bevredigd uit het graf

Het kerkhof, het kerkhof
Het kerkhof bij nacht
Het kerkhof, het kerkhof
Het kerkhof bij nacht

Voor hij huiswaarts zal gaan keren
Klopt hij de maden uit zijn kleren
En na het horen van dit lied
Is een pedofiel zo erg nog niet

     Hans Dorrestijn

 

zaterdag

9

januari

 

 

Aan een boom in het Vondelpark

 

Er is een boom geveld met lange groene lokken.

Hij zuchtte ruisend als een kind

terwijl hij viel, nog vol van zomerwind.

Ik heb de kar gezien, die hem heeft weggetrokken.

 

O, als een jonge man, als Hector aan de zegewagen,

met slepend haar en met de geur van jeugd

stromende uit zijn schone wonden,

het jonge hoofd nog ongeschonden,

De trotse romp nog onverslagen.

 

M. Vasalis (1909-1998)

 

zaterdag

2

januari

 

Nieuw Licht

Kom hier en luister
naar wat ik
jullie te zeggen
heb. Het is heel
wat, dus let
goed op.

Ik heb nieuws.
Groot Nieuws.

Want wij zijn
hier en nu bij
elkaar gekomen
om kennis te
nemen van
het volgende.

Ik verkondig
jullie de nieuwe
koe. De nieuwe
koe kan dansen,
zingen en schoon­-
maken. Zij kan
koken voor het hele
gezin. Ze is ook
handig op vakantie
en kan gewoon mee
op de achterbank.

Als je aan haar
staart trekt draagt
ze een gedicht
voor en in haar
vrije tijd doet ze
afwisselend aan
tennissen en
touwtje springen.

Ik weet niet wie
de nieuwe koe
bedacht heeft
en ik ben ook
de oude koe
nog niet vergeten,
maar de nieuwe
koe, o die nieuwe
koe, ik ben er gek
op en ik hoop dat
ik jullie van haar
innovatieve kracht
heb kunnen
overtuigen.

Jazeker, ik ben
het volkomen met
u eens, het
verleden was zeker
prachtig maar we
moeten er vanavond
nog afscheid van
nemen omdat ze
onherroepelijk
voorbij is

Maak daarom nu
uw keuze voor de
toekomst en
laat nieuwe
winden waaien
over nieuw land

eet nieuw gras
in nieuwe velden

in een nieuw licht

Sako Kiers

woensdag

30

december

 

Vaccineren kun je leren

 

Met trots mogen we heden annonceren

Dat we de 8e echt gaan vaccineren

Maar eerst de ICT implementeren

De spuiten en de flesjes registreren

En de gebruiksaanwijzing controleren

De regio’s zorgvuldig selecteren

Eens zien waar we de vrachtauto’s parkeren

Dan moeten we de brieven nog frankeren

En nieuwe medewerkers instrueren

Vervolgens rij- en looproutes formeren

Voorkomen dat men wat loopt te flaneren

Er valt nog wel wat draagvlak te creëren

Daarvoor gaan we een taskforce installeren

Met werkgroepen die mogen delegeren

Een stuurgroep kan dat weer coördineren

Met Hoofden om de zaak te fiatteren

Wanneer we alles zo gaan structureren

Zit niemand straks met de gebakken peren

En Hugo heeft zich laten inviteren

Om bij het eerste prikje te poseren

Bij voorbaat een succes dat injecteren

Dat kunnen we tevreden constateren

Straks bij het tussentijds evalueren

 

Niek Kalberg