vrijdag 26 augustus 2022

 

zaterdag

27

Augustus

Vast en zeker

Nico Copernicus
Trok na wat rekenwerk
Vlot de conclusie dat
tóch echt de zon ...

Vandaar dus Eisinga's
Heliocentrische
Keilboutverankering
Aan het plafond



Peter Middelkoop

 

vrijdag

26

Augustus

Nullekebulleke

Maandenlang ploeteren
eindeloos foeteren
meten en rekenen
steevast paraat:

Niets is te veel voor de
wetenschapsliefhebber
(tenzij die stuit op een
nulresultaat).



Diana de Veld



zaterdag 20 augustus 2022

 

zaterdag

20

Augustus

Naar de kern

De een speurt naar de kern van het atoom,
een ander naar de oorsprong van het leven.
De volgende gaat priemgetallen zeven
of geeft een nieuwe duiding aan een droom.

De een poneert: ‘Ook chatbots denken na’,
een ander vindt het mensenbrein in talen
of zoekt een middel tegen hersenkwalen,
of zegt alleen: ‘Ik denk, dus ik besta.’

De feiten die elk onderzoek tentoon spreidt
zijn klinkers in de heirbaan naar de schoonheid.



Niels Blomberg


vrijdag 12 augustus 2022

 

vrijdag

12

Augustus

Maanlicht

Mijn kamer, waar ik argeloos
Daar straks kwam binnen loopen,
Verlangende alleen te zijn,
Waar ik mij veilig dacht,
Was mij door ’t felle manelicht
Ontvreemd, dat door het open-
geslagen venster binnenkwam
Uit klaren zomernacht.

O, dat gewetenlooze licht!
Dat rustig lag te slapen
Op ’t koele bed, waar ik zoo graag
Mijn hoofd verbergen ging,
En dat mijn lieve kamer in
Een lichtgrot had herschapen,
Waar ieder ding mij vreemd en koud
En zwijgende ontving.




Jacqueline van der Waals (1868-1922)
uit: Nieuwe verzen (1909)



donderdag 11 augustus 2022

 

donderdag

11

Augustus

 

Hogere wiskunde

Ik heb slechts voor de wetenschap geleefd
en ben verdwaald in machten en quotiënten.
Ik smachtte naar meetkundige segmenten
en was er zelfs in dromen mee verkleefd.

Bij dag en nacht heb ik steeds nagestreefd
de zin te vinden in de exponenten.
Ik heb slechts voor de wetenschap geleefd
en ben verdwaald in machten en quotiënten.

Nu weet ik niet exact meer wat het geeft.
Sinds mijn pensioen ontwikkel ik talenten
voor zon en wind, het deinen van de lente,
voor driften waar geen cijfer vat op heeft.
Ik heb slechts voor de wetenschap geleefd.




Jelle Pieters

zondag 24 juli 2022

 

zondag

24

Juli

Werkelijkheid

Ik doe zaken
ik heb een heel grote schrijftafel
en mijn gezicht staat moeilijk
ik praat in een telefoon
en ik heb een mijnheer
die juffrouwtjes kan laten werken
en nog meer mijnheren
de juffrouwtjes ruiken zo lekker
ze ruiken allemaal verschillend
de mijnheren zijn in grote jassen
ik bloos er wel van
het lijken wel Engelsen
en ik begrijp niet waarom ze doen wat ik vraag

er was veel zaken vandaag
het waren allemaal bedenksels van mensen
er waren veel dikke die duwden en waren onwillig
ik begreep niet waarom ze zo koppig waren
er waren magere met valse haakjes
en er zat veel in de knoop
het was precies het kistje met oudroest en touwtjes van mijn grootvader
ik was een vreemdeling

toen ben ik maar gaan wandelen in de bosjes
het was een arme dag, de straat was nat
de zwarte boompjes hadden honger
die trok hun magere vingertjes krom
de wind zei verdrietige verhaaltjes
het novemberlicht was saai en schraal achter vervelende wolken
maar in mijn hart bonsde de opstand
en ik zei: ik wil een straatsteen zijn.




J.C. van Schagen (1891-1985)
uit: 
Narrenwijsheid en ander onkruid (1961)



zaterdag 23 juli 2022

 

zaterdag

23

Juli

Mijn dag heb ik verdroomd; zoo doe ik met mijn leven.
De vogels zongen luid hun Julimorgen-zangen,
Mijn eigen hart zong mee, vol weemoed en verlangen.
Ik heb geluisterd — en mijn blad is wit gebleven.

Wel heb ik in mijn ziel de klanken opgevangen,
Nog zie ik op het gras de zonnestralen zweven,
Nog hoor ik melodie, — maar ’k heb geen woord geschreven.
Ik laat mijn droeve harp aan ’t wilgenloover hangen.

O vogels, zingt alleen! uw stem houdt mij gekluisterd.
Vervult met uw gekweel de frissche, groene twijgen.
Mijn oor is onvermoeid, doch laat mijn lippen zwijgen!

’k Wil spreken — door een traan voel ik mijn oog verduisterd.
En ware ’t nu niet wreed een lied van mij te vergen?
Laat mij in ’t fulpen mos mijn aangezicht verbergen!




Hélène Swarth (1859-1941)
uit: Eenzame bloemen (1885)