donderdag

11

Mei

Het fietsje

Lang liep ik met mijn fietsje aan de hand.

 Het fietsen zelf leek falikant te falen.

Dat er aan mij geen eer viel te behalen

was het gevolg van een te goed verstand

 

Eer een impuls uit wielen of pedalen

zo dacht ik in mijn denkdoos was beland

 en doorgegeven naar mijn voet of hand

zat ik allang tegen lantarenpalen.

 

Denkend ik kan het niet kon ik het niet

De tranen van mijn voetgangersverdriet

deden het nikkel al een beetje roesten.

Mijn ouders overlegden wat ze moesten.

 

Toen dacht ik: domoor, denk toch niet zo, zeg!

en reed als razend op mijn fietsje weg.

 

Kees Stip (1913-2001)

 

Woensdag

10

mei

Koffie is

de troost

des volks

 

Maar wat

is koffie

zonder pot?

 

Een natte

bruine plek

Een vlek

 

Pas de pot

schenkt

koffie vorm

 

en vormt

daarmee voor

ons de bron

 

van veel genot

De pot

is god

 

Jules Deelder (1944-2019)

 

dinsdag

9

mei

 

Geen dag kan zo beginnen

Geen dag kan zo beginnen,
als deze dag begon;
ik kwam mijn kamer binnen
en daar was enkel zon.

De klok was staan gebleven,
maar ik vroeg naar geen uur;
de tijd was opgeheven,
daar was slechts licht en duur.

En duur en licht en luister;
de winter was voorbij;
in rouwfloers sloop het duister
en vluchtte weg van mij.

De zon op drup en perel,
viel over knop en tak;
en voor me zong de merel
op buurmans pannendak.

Geen dag kan zo beginnen,
als deze dag begon:
ik kwam mijn kamer binnen
en daar was enkel zon.

Jac. van Hattum (1900-1981)

 

maandag

8

mei

 

Nieuw

Die nieuwe wereld, die komt anders 
dan wij dachten en hoopten. 
Zij komt met droogte wolven overstroming 
aardbevingen brandende wouden.

luchtlagen verzadigd van CO2 
misbruikte kinderen liegende kerken 
met wreed getwitter in smoking 
naakt in vernedering komt zij.

En wij aanschouwen en omhelzen haar, 
zijn in haar. Niet wetend hoe verder.
Wij zullen stilte zingen, oefening 
in solidariteit en volharding.

Wij zijn, zeg maar, van geloof hoop liefde 
deze drie – de grootse is de liefde.

 

Huub Oosterhuis (1933-2023)

 

maandag

10

April

 

De blijde boodschap

Ik zat met kloppend hart voor de kleurentelevisie,
en dacht: ‘Zijne heiligheid zal toch wel gewag maken
van het toenemend verval der zeden?’
En ja hoor, nauwelijks was hij begonnen, of ik hoorde al:
decadentia, immorale, multi phyl ti corti rocci;
influenza filmi i cinema bestiale
contra sacrissima matrimoniacale
criminale atheistarum rerum novarum,
(et cum spiritu tuo), cortomo:
nix aan de handa.
Het was jammer, dat het zo kort duurde.
Maar toen het uit was, was er fijne muziek van het leger.
Ik vind dit leven al geweldig. En straks nog
het eeuwig leven in de Hemel. Je vraagt je wel eens af:
‘Waar hebben wij het aan verdiend?’

Gerard Reve (1923-2006)

 

Vrijdag

31

Maart

Verloren

Ik lees een boek, ik schrijf een brief,
Ik kom bij jou, wij praten.
Die dingen zijn mij even lief;
Ik kan ze ook wel laten.

Het voorjaar buiten is altijd zoel,
Maar niet dat wilde wonder
Toen ik weg wou gaan, alleen en koel;
Nu kan ik ook wel zonder.

Ik meende aan ’t strand te zijn geboren,
Mijn huis te hebben in het duin.
Dat alles is al lang verloren,
Nu voer ik meeuwen in mijn tuin.

Clara Eggink (1906-1991)

 

Donderdag

30

Maart

De dichter

Heet mij niet lui, omdat ik vaak
de dagen in een nietsdoen slijt.
De kleine plicht die ik verzaak
is van geen nut, verdient geen vlijt.

Wat mij steeds heeft teleurgesteld
heeft anderen tot eer gestrekt.
De mierenarbeid om wat geld
heeft slechts in mij geen drift gewekt.

Toch liggen in mij krachten braak.
Misschien dat ’t eens een tijd behaagt
ook mij te dwingen tot een taak:
Titanenwerk dat niemand vraagt.

Clara Eggink (1906-1991)