zaterdag 5 januari 2013


Zaterdag
5
Januari

De pruimeboom

Eene vertelling ¹
Jantje zag eens pruimen hangen, 
O! als eijeren zo groot. 
't Scheen, dat Jantje wou gaan plukken, 
Schoon zijn vader 't hem verbood. 
Hier is, zei hij, noch mijn vader, 
Noch de tuinman, die het ziet: 
Aan een boom, zo vol geladen, 
mist men vijf zes pruimen niet. 
Maar ik wil gehoorzaam wezen, 
En niet plukken: ik loop heen. 
Zou ik, om een hand vol pruimen, 
Ongehoorzaam wezen? Neen.
 
Voord ging Jantje: maar zijn vader, 
Die hem stil beluisterd had, 
Kwam hem in het loopen tegen, 
Voor aan op het middelpad. 
Kom mijn Jantje! zei de vader, 
Kom mijn kleine hartedief! 
Nu zal ik u pruimen plukken; 
Nu heeft vader Jantje lief. 
Daarop ging Papa aan 't schudden 
Jantje raapte schielijk op; 
Jantje kreeg zijn hoed vol pruimen, 
En liep heen op een galop.
Hiëronymus van Alphen (1746 - 1803) 
[ Proeve van Kleine Gedigten voor Kinderen , 1779 ]

Geen opmerkingen:

Een reactie posten