Zondag
6

mei

Ik heb u lief

Ik heb u lief, gij zult gelukkig zijn!
Zo fluister ik, alleen, in staag herhalen,
En door mijn denken komt met vlagen dwalen
Van liefdes volkslied het oeroude refrein.

De meisjes zingen 't in de maneschijn
In brede slingers wandlend langs de wegen,
Zij roepen 't iedre donkre jongen tegen:
Ik heb u lief! gij zult gelukkig zijn!

Door de open ramen luwt de lindegeur,
Zo loom en zoetjes als bemind getreur,
Dat men vertroetelt om niet te genezen.

Ik leed om u als 'k om geen ander leed,
Gij mindet mij, zoals geen ander deed,
Ik heb u lief! gij zult gelukkig wezen.

Willem de Merode (1887-1939

Zaterdag
5

mei

In den avond

En dan ga ik met al mijn leed
Den schemerenden avond binnen,
En alle waanzin van beminnen
Valt van mij als een lastig kleed.

't Bloed deint zoo rustig en zoo breed
Van golving door mijn hart; de zinnen
Zijn zuiver of ze opnieuw beginnen
De groote waak, die leven heet.

't Is alles wonder en gewoon,
De wereld spiegelt zich zoo schoon
Of God ze heden had geschapen.

En ik ga, als de eerste mensch,
Vervuld van een geheime wensch
Naar uw gelaat, tevreden slapen.

Willem de Merode (1887-1939

Vrijdag
4

mei

Dodenherdenking

De namen der gevallenen

die wij zo snel vergaten

worden soms nog gezongen

bij monde van de stormwind.

Dan: luister aan de palen.

Ik hoorde het eens vervaarlijk

onder Zalk en Veecaten -

te zwaar haast voor de masten

en de metalen draden.

Ida Gerhardt (1905-1997)

uit : De Ravenveer (1970)

Zondag
29

april

Het Kamerlid en Koningsdag

“Nou, wens ons sterkte voor vandaag want wij gaan buiten zingen.
Ons koor brengt deze Koningsdag wat nummers op het plein.
In ‘t centrum zijn al heel veel mensen, het wordt zeker dringen.”
Het was voor Kurt en Cor een eer erbij te kunnen zijn.

Het kamerlid keek even op en sprak de beide heren
met ingetoomd gevoelen toe. “Oranje pet en kraag -
die zijn niet echt aan mij besteed; ik wil mij distantiëren
van elke monarchistische bejubeling vandaag.”

“Ach, loeister niet naar kamerlid, gaan jullie lekker knallen”,
sprak babcia Baranowska toen, “Geef mij ook maar zo’n pet.
En ondertussen bak ik iets wat allen zal bevallen:
traditioneel gebak uit Polen, heerlijk en niet vet.”

Die avond toonde het journaal de koning en de zijnen
al scharrelend en handen schuddend onder het publiek.
“Ik schaar mij,” zei het kamerlid, “bij de republikeinen,
maar hoe hij voeling houdt met mensen, dat is wel uniek.”

“Kijk aan,” zo piepten Cor en Kurt, “we zien de twijfel groeien.
Vorst Willie is een toffe peer, dat wisten wij allang.
Hij was de hele dag in touw, niets leek hem te vermoeien.”
Ze waren beiden nogal hees door ‘t koninklijk gezang.

Toen babcia de szarlotka* bracht, keek zij trots in het rond:
“De voelling is van stukjes appel, fris en ook gezond.”


* traditioneel Pools appelgebak

Hendrikje de Koning

Donderdag
26

april

WAT JAMMER, sprak Veronica, ons landje wil niet deugen.
Ze zaten met z’n allen bij het grote plasmaskrien.
Al tien uur zit de Kamer hier te stikken in een leugen;
ik ga echt nooit meer stemmen hoor, ik heb het wel gezien.

Nou schaap, spraken de Dames Groen, wij kunnen u vertellen,
het is voor ons genieten hoor, zo zie je nog eens wat.
Wij houden wel van slimme taal en leuke woordenspellen.
Beschaving? Nee u hebt gelijk: het beeld is wel wat plat.

Zo’n woordje als “herinnering”; “notitie van memorie”,
daar kunnen wij gezamenlijk weer uren mee vooruit.
Het gaat niet om de inhoud want hier telt slechts eer en glorie
We spelen ook vaak skrebbel en het gaat ons om de buit.

Jaa, skrebbel! Riep de dominee, wilt u het bord wel zoeken?
Daar is veel meer te halen dan een beetje dividend.
Wie deelt de letterblokjes uit? Ik pak de woordenboeken,
we spelen voor het nieuwe orgel; elke punt een cent.

Maar dominee! Waar zijn uw hoge normen en uw waarden?
Ons schaapje keek verbaasd op naar de oude predikant.
U hebt gelijk, zij hij bedeesd, ook ik kan soms ontaarden…
Ik kan mij ook wel vinden in een potje triviant.

Het scherm ging op stend-bij en er kwam sprits en koffie-hag,
het viertal ging toen over tot de orde van de dag.

Ben Hoogland

Woensdag
25

april

Klein en kort

Och och dat memootje

Zeer memorabel toch?

Schonk de regering
Weer troebele wijn?

Oorzaak is zeker haar
Memomemorietje:
Korter dan kort – ach
haar brein is vast klein

Inge Boulonois

Dinsdag
24

april

ODE AAN DE ROLLATOR

Ik woon in een rollatorwijk

dat wil ik hier wel uiten

want als ik om mij heen zo kijk

zie ik er heel veel buiten

Ik heb er zelf ook zo een

wilde er eerst niet aan

maar ja je wordt wat slecht ter been

en zie mij nu eens gaan

Ik hou van mijn rollator

hij is mijn beste vriend

en grote stimulator

een die mij altijd dient

Hij is een bijdehandje

nee beslist geen oen

hij heeft zelfs een mandje

om boodschappen in te doen

Theo Olierook