zondag

20

juni

 

 

Ode aan de naïviteit

 

Gelukkig de man

die niet weet hoe alles gaat;

die verwonderd om zich heen ziet

en het al gebeuren laat.

 

Hij is in oorden blijven steken

die geen mens bevatten kan,

ook hijzelf snapt er slechts weinig

vaak zelfs gene snars meer van.

 

Toch is hij gelukkig, ondanks

vele nare wederwoorden:

ergens weet hij dat zijn wezen

liefde straalt voor soortgenoten.

 

Leve de naïeveling’

Hij is van goud, mijn lieveling!

Een van de broeders van de

Abdij “Maria Toevlucht” te Zundert

Ik vermoed broeder Tinus

 

zaterdag

12

juni

Aan een boom in het Vondelpark

 

Er is een boom geveld met lange groene lokken.
Hij zuchtte ruisend als een kind
terwijl hij viel, nog vol van zomerwind.
Ik heb de kar gezien, die hem heeft weggetrokken.

O, als een jonge man, als Hector aan de zegewagen,
met slepend haar en met de geur van jeugd
stromende uit zijn schone wonden,
het jonge hoofd nog ongeschonden,
De trotse romp nog onverslagen.

M.Vasalis (1909-1998)

 

vrijdag

11

juni

 

Begrafenis van Hans Andreus

Wat gaat dat simpel, in Putten
weggedragen worden uit de tijd,
een uitreis op wiegende schouders
door straten in eigen bezigheid
verloren. En wat zou een dichter
meer kunnen wensen dan dat
rondom zijn beginnende eeuwigheid
de dag zijn gang gaat, mensen
om winst en verlies hun doden vergeten,
zich een al te koele zomer
van het lijf trachten te houden
en met de klok mee hun voeten verzetten?
Hij vervolgt zijn tocht buiten de dampkring.
Deze avond zullen dezelfde sterren
opengaan, dezelfde nachtgeluiden
ontwaken en sterven, dezelfde gedachten
tot dromen verijlen. De doden, niemand hoort ze meer.
Men loopt met levende stappen
over hun zwijgen heen.

Maurits Mok (1907-1989)
uit: Bij brood alleen (1980)

 

maandag

9

juni

Vondel in dubio

 

Zal ik gaan kiezen voor schrijven of dichten?

Doorgaans kan men mij van rijmen betichten

Met als bedoeling verlichten en stichten

Waar zal ik nou toch eens verder mee gaan?

 

Zal ik gaan kiezen voor dichten of schrijven?

Verzen of drama's in vele bedrijven

Alles moet ook nog gebeuren na vijven

Als ik mijn winkeldeur dicht heb gedaan

 

Zal ik gaan kiezen voor schrijven of dichten?

Zal ik nu steeds aan het twijfelen blijven?

Waar kan ik mij toch het best op gaan richten?

Zal ik gaan kiezen voor dichten of schrijven?

Laat maar, ik kies voor het retail-bestaan

 

Jaap Bakker

 

vrijdag

4

juni

 

Egoïsmus

Geef een meisje bruine lokken,
Lippen, nimmer moê of bang
Om te kussen en te jokken*
Heel het lieve leven lang;
Rozenblosjes, sneeuwen handen,
Hemelsche oogen, elpen* tanden,
Ranke leest en vluggen voet;
Armpjes, om er in te vliegen,
Of een kindjen op te wiegen,
En een blij gestemd gemoed.

Lieve Hemel, hoor mijn beden,
Geef haar zachtheid, stille trouw,
En die duizend kleinigheden,
Die zoo lief staan in een vrouw.
Kleine zonden, teedre nukken,
Die een gloeiend hart verrukken,
Liefdes dartle poëzij;
Geef haar wat zich de engel denken
En uw rijkste gunst kan schenken,
En dan — Hemel, geef haar mij!

P.A. de Génestet (1829-1861)

 

donderdag

3

juni

 

Juni

Ik geef je in juni een moerasgebied
met aasraven en reigers, en een grote
zompige watervlakte zonder boten,
en middenin een eiland tussen ’t riet,

waarop een zwavelbron de grond uitschiet
en zich dampend vertakt in duizend sloten
en borrelend met slijk en slib doorschoten
haar stinkend water over ’t land uitgiet.

En doorns en lijsterbessen overal
met liesgras, mispel, braamstruik en kornoelje,
en op de wegen, modderig en smal,

lieden met kropgezwellen, smerig schoelje,
die je met schor geschreeuw de pleuris wensen
tot ergernis van God en van de mensen.

Cenne da la Chittara (?-1336)

 

woensdag

2

juni

 

Juni

Voor juni bied ik je een heuvel aan
beschaduwd door bosschages en struwelen
met dertig landhuizen en twaalf kastelen
die alle om een kleine stad heen staan,

en middenin een bron waaruit spontaan
honderden waterloopjes zich verdelen,
die dartelend door groene gaarden spelen
en over ’t gras van frisse weitjes gaan.

En dadel, sinaasappel en limoen,
perzik en pruim, die sappig aan de daken
hangen van pergola en paviljoen,

en mensen die zózeer van liefde blaken
en zich zó inspannen om wel te doen
dat ze iedereen blij en gelukkig maken.

Folgóre da San Gimignano (1270-1322)