maandag

10

januari

 

De prinsen van Montenegro

de hekseketelwijfjes
soms honderd jaren oud en broeiend in een bedstee
vertellen
in ruil voor kaarsen, hete soep
over de prinsen van montenegro, toen:
zij kwamen bij volle maan
op zwarte paarden, sloegen de boeren uit de kroeg
en sloten zich op
met rode vrouwen en zigeunermeiden
wie aan de luiken luisterde
kon zwepen horen, krijsen, huilen
dan weer viool en zang
en uit de schoorsteen stootte gele rook

als zij na zeven dagen weer vertrokken
gemaskerd galopperend
wierpen zij zwijggeld in de straten

Herman Pieter de Boer (1928-2014)

 

donderdag

6

januari

 

Januari

 

 

Voor Januari zij u toegedacht

Holen vol rook als bergbewoners houwen

En zeemansbedden van geknoopte touwen,

Watersnood, storm van ongekende kracht;

 

Stakkers van kinderen als nageslacht,

Tot drank de zuurste azijn die boeren brouwen;

Zonder een cent op zak zult ge rondsjouwen

In lompen vol met gaten dag en nacht.

 

En wilt ge vrolijk met een vrouw uit fuiven,

Dan geef ik u een knorrig en onfris

Oud wijf, echt om de sneeuw mee in te stuiven!

 

Op houten banken aan een kale dis

Zit ge over haar attracties na te gnuiven:

Aldus ontspant zich wie gesjochten is.

 

Cenne de la Chitarra (?-1336)

 

woensdag

5

januari

 

Januari

 

In januari schenk ik je festijnen 

met maaltijden en warmte in overvloed, 

en slaapkamers met zijden beddegoed 

en eekhoornbont om diep in te verdwijnen,

 

 

 

en schapewol en dons van hermelijnen, 

konfijtsap en muskaatwijn rood als bloed 

voor als de zuiderstorm en poolwind woedt 

en de sirocco huilt door de ravijnen. 

 

Iedere dag naar buiten en een uur 

sneeuwballen gooien en met meisjes stoeien 

die staan te wachten, ongerept en puur; 

 

en als je je niet langer wilt vermoeien, 

samen behaaglijk rond het knappend vuur 

terwijl je wangen en je oren gloeien.

 

Folgore da San Gimignano (1270-1322)

 

dinsdag

4

januari

 

Het oud jaar is verdwenen

Het oud jaar is verdwenen,
en ’t nieuw jaar is verschenen;
het oud jaar, met zijn leed en pijn;
en ’t nieuw jaar, met uw beter zijn

Het oude jaar en komme
nu nooit meer wederomme;
het blijve daar ’t verdwenen is,
voor altijd in vergetenis.

Het nieuw jaar moge u geven
gezond en wel te leven
met vader, moeder, wenschen wij,
en broers en zuster ook daarbij!

Guido Gezelle (1830-1899)

 

25

december

 

Kerstmis

Afghanistan, Wit-Rusland en Irak,
de pandemie — dat zijn zo van die dingen
die zich niet eventjes laten verdringen
ter wille van een boom en maretak

Het valt niet mee nu liederen te zingen
over de vrede die op aard aanbrak,
terwijl de wereld verderop in zak
en as ontzet de handen zit te wringen.

De mensen leren niets van het verleden;
het is nog steeds met weinig wijsheid dat
de boel gereguleerd wordt hier beneden.

Ik zeg niks nieuws. Wij gaan ons eigen pad
op zoek naar iets van innerlijke vrede.
Het is wel niet heel veel, maar het is wát.

Jean Pierre Rawie (1951)

 

dinsdag

7

december

December

 

Ga in December met slechts weinig aan

Bij een moeras vol ijs en modder hokken;

Steeds zult ge als maal boekweit met bonen schrokken,

De waard komt uit het zwijnenkot vandaan.

 

Een vieze kok, die 't land heeft aan zijn baan,

Voedert u met onogelijke brokken

En als er iemand schaken wil of gokken,

Ziet men hem voor een halve gare aan.

 

Lompen met gaten, waar uw hemd door loert,

Krijgt ge van mij en om uw hoofd te dekken

Een mandje als de chiantifles omsnoert.

 

De mensen zullen zich de hals uitrekken,

Als ge zo toegetakeld en verboerd

In optocht Siena weer komt binnentrekken.

 

Cenne da la Chittara (?-1336)

 

maandag

6

december

December

 

December in een laaggelegen stad:

knusse zalen door vlammend vuur beschenen,

schaakstukken, damschijven en dobbelstenen

die klinken op het eiken tafelblad,

 

een herbergier die welgedaan en zat

zwetende koks een varken uit laat benen,

en knechts die bij de maaltijd hulp verlenen

en wijnen tappen uit een reuzenvat.

 

En ga je in de barre kou op stap,

dan met een dikke jas je lichaam dekken

en om je hoofd de warmte van een kap,

 

en spotten met die godvergeten vrekken

die je het zout niet gunnen in de pap,

en alle gierigaards laten verrekken!

 

Folgóre da San Gimignano (1270-1322)