dinsdag 14 oktober 2014

Dinsdag

14
oktober


Vergankelijkheid

Er staat een Conifeer in onze tuin
Uit zaad ontkiemd en groeiend zonder zorgen
Jaar in jaar uit, van d’ ochtend tot de morgen
Op fiere stam, geen centimeter schuin

Er staat een Conifeer in onze tuin
Ooit aangewaaid, een eigen plek verworven
In zwarte aarde, nooit door gif bedorven
Goed negen meter hoog van grond tot kruin

Er stond een Conifeer in onze tuin
Na zes en twintig jaar is hij gestorven
De reden van zijn sneven bleef verborgen
Zijn groene kwasten schrompelden tot bruin


Nog één keer zal hij geur en vreugde geven:
als haardvuur in een kort maar vlammend leven


Adriaan van Dam

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen