maandag 22 augustus 2016

Maandag

22

Augustus

Vandaag is Daan de Ligt, in het bijzijn van zijn familie overleden.
Met eerbied herplaats ik hier het gedicht dan hij een aantal maanden geleden schreef.

Strijd

Een vuist, die heb ik ├ęcht niet kunnen maken
de onmacht steeg me langzaam naar de strot
de vloeren van mijn vesting bleken rot
en gingen vaag, doch onheilspellend kraken

Geloof me maar, van strijden was geen sprake
het was berusten in een helder lot
het lichaam spande stiekem een complot
met cellen die verwoed de kop opstaken

Vergeet de termen ‘winnen’ of ‘verzaken’
(al wacht er aan het einde een schavot)
en drijf met dapperheid gerust de spot
een dode heeft geen schaamrood op de kaken

Er schuilt in mij geen held als Don Quichot
mijn lans zal nooit de wieken kunnen raken


Daan de Ligt (1953-2016)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten