Donderdag

3

april

Pinnen

Het apparaat meldt ongevraagd
Dat de transactie is geslaagd
Dus ik vertrek met blij gemoed
Want pinnen kan ik dus heel goed

Maar dikke vingers, kleine toetsjes
Die bakken mij geregeld poetsjes

Bas Boekelo

Het apparaat meldt ongevraagd
Dat mijn transactie is vertraagd
Het saldo is te laag, o je!
Niet naar de kroeg. O wee, o wee!

Het saldo laag, dus geen vertier
Ik lees een vers; in plaats van bier!

Frans Woortmeijer

Het apparaat meldt ongevraagd
hoeveel mijn banktegoed bedraagt
en met die kennis weet ik dan
hoeveel ik nu nog pinnen kan.

Mijn saldo bleef gelijk, godlof.
(Ik leef al jaren op de pof.)

Neils Blomberg

Het apparaat (dat mij niet mag)
Raakt als ik pin geheel van slag.
Het steunt en kreunt, het hikt en proest.
Het snikt. Tenslotte brult het woest.

Soms denk ik dat er dít aan schort:
Ik sta een paar miljoen tekort.

Katja Bruning

De automaat wordt plaats-delict
Als weer mijn pas is ingeslikt
En als ie dat nog een keer flikt
Dan raakt hij arbeidsongeschikt

Maar blijkbaar is mijn daad verklikt
De dader snikt; de rechter wikt

Ben Hoogland

Donderdag

27

maart

Don't think twice

It ain’t no use to sit and wonder why, babe

It don’t matter, anyhow

An’ it ain’t no use to sit and wonder why, babe

If you don’t know by now

When your rooster crows at the break of dawn

Look out your window and I’ll be gone

You’re the reason I’m trav’lin’ on

Don’t think twice, it’s all right

It ain’t no use in turnin’ on your light, babe

That light I never knowed

An’ it ain’t no use in turnin’ on your light, babe

I’m on the dark side of the road

Still I wish there was somethin’ you would do or say

To try and make me change my mind and stay

We never did too much talkin’ anyway

So don’t think twice, it’s all right

It ain’t no use in callin’ out my name, gal

Like you never did before

It ain’t no use in callin’ out my name, gal

I can’t hear you anymore

I’m a-thinkin’ and a-wond’rin’ all the way down the road

I once loved a woman, a child I’m told

I give her my heart but she wanted my soul

But don’t think twice, it’s all right

I’m walkin’ down that long, lonesome road, babe

Where I’m bound, I can’t tell

But goodbye’s too good a word, gal

So I’ll just say fare thee well

I ain’t sayin’ you treated me unkind

You could have done better but I don’t mind

You just kinda wasted my precious time

But don’t think twice, it’s all right

Bob Dylan

Zondag

30

maart

Het gebed uit de keuken

Heer, ik bid u uit mijn keuken,

Daar ik geen heilige kan zijn

Achter stille kloostermuren

Of in Afrika’s woestijn,

Of in lange meditaties

Als een vurige novies.

Maak me Heilig door het koken

En door ’t wassen van het servies.

Ik heb Martha’s handen nodig

Maar Maria’s hart nog meer

En bij het poetsen van de schoenen

Zie ik Uw sandalen weer.

‘k Zie ze gaan in Martha’s woning

Als ik hier de vloeren boen.

Wees tevreden met mijn werken

Want lang bidden kan ik niet doen.

Warm de keuken met Uw liefde

En verlicht ze met Uw vree

En vergeef mij al mijn tobben,

Maak mij rustig en tevree.

Gij die graag de mensen spijsde

In de vlakte en aan zee:

Neem dit werk van mijne handen

Dat ik u ter liefde dee

Amen

Anoniem,

Waarschijnlijk jaren 1920

Zondag

23

maart

Doodshoofd

Arme mens, wat zijt gij trots?
Ziet gij 't zwaard niet opgeheven
Van den strengen Engel Gods,
Dreigende u den slag te geven?
Schat noch rijkdom kan u niet
Van een snelle Dood bevrijden,
Die gij voor uw ogen ziet
In dees droeve en vege tijden.
Nu u God nog leven gunt,
Beter u, terwijl gij kunt.

Joost van den Vondel (1587-1679)

Donderdag

20

maart

Iedereen moet iets nalaten wanneer hij sterft. Een kind of een boek of een schilderij of een huis of een zelfgebouwde muur of een zelfgemaakt paar schoenen. Of een door hemzelf beplante tuin. Iets wat je hand op de een of andere manier heeft aangeraakt, zodat je ziel ergens heen kan gaan wanneer je sterft, en wanneer de mensen naar die boom of die bloem die jij geplant hebt kijken, ben jij daar. Het komt er niet op aan wat je doet, zolang je maar iets door de aanraking van je handen in iets van jezelf verandert. Het verschil tussen de man die enkel grasvelden maait en een echte tuinman ligt in het aanraken. De grasveld-maaier had er net zo goed niet kunnen zijn; de tuinman zal er een leven lang wezen.

Uit: Fahrenheit 451

Ray Bradbury

Zondag

16

maart

De twee gedachten

Een denker dacht met zacht misbaar 

twee gedachten bij elkaar 

Daar zij niet naar buiten kwamen 

had hij zelf voor hen geen namen. 

Wij noemen ze dus Ploot en Fuit 

(zo zagen zij er namelijk uit)… 

Fuit was zestig Ängström groot 

maar magerder dan kromme Ploot. 

Het viel niet op hoe overdag 

de een over de ander lag 

maar in de stilte van de nacht 

lagen zij languitgedacht 

en zo verward als mensenhaar 

vochten zij dan met elkaar 

zodat de denker mompels maakte 

en met een pijn in ’t hoofd ontwaakte. 

Dus stonden altijd naast zijn bed: 

a) glas water b) tablet. 

Hij goot en kruimde deze dingen 

dan door het hoofd het lichaam binnen 

en spoedig lagen Ploot en Fuit en 

ook anderen het westen buiten. 

Later hadden ze dan spijt 

van hun tegenstrijdigheid. 

“Waarom denkt’ riep dan het paar 

‘hij ons altijd bij elkaar? 

Als hij ons om beurten dacht 

wou ‘k wel om de andere nacht 

opnieuw bedacht.’ 

Toen kreeg de denker een idee: 

Hij dacht om beurten aan de 2. 

Nu slaapt hij altijd in op tijd 

en door tot uren na het ontbijt. 

Moraal 

Op enkele dagen van het jaar 

is bijna alles wel eens waar. 

Leo Vroman (1915-2014)
Uit: Fabels. 

Donderdag

13

maart

PRECIES GENOEG

Op een dag zeg ik ‘Genoeg.’

Maar één ding wil ik nooit:

door een ramp tien minuten te vroeg

tot pap te worden voltooid,

Zoals een jonge soldaat

door een bom, een handgranaat,

met een restant zeg maar

van eenenzeventig jaar.

Alle bloemen moeten ontplooid.

Alle eieren moeten gelegd,

want één ding wil ik nooit -

maar dat heb ik al gezegd.

Leo Vroman (1915-2014)